En julle sê toe ook net mooi niks nie oor dié dat hierdie oom van julle, vergeetagtig soos wat hy soms kan wees, in laasweek se rubriek ’n stuk begin sny het en toe glad nie die stuk klaar gesny het nie. Amper sê ek soos die kinders sê: “Lag my klaar!” Maar sulke tye loer ek altyd maar oor my skouer vir die oorle’ vrou, soos toe sy nog hier was om oor mý skouer te loer. Ek hoor haar helder: “En watse verspottigheid is dit dié van ’n ouman wat soos die kinders wil klink?”